” Ik heb sinds de invoering van de Euro spijt dat ik niet meer van ons Nederlandse geld heb bewaard. Noem het sentimentele nostalgie, het maakt niet uit wat voor label je er op wilt plakken. Ik voel gewoon dat er sinds 2002 een verandering heeft plaatsgevonden waar ik me nog steeds niet mee kan identificeren en dan heb ik het nog niet eens over die achterlijk hoge prijzen waar we ineens mee geconfronteerd werden die ons leven een stuk duurder maakten . Ons mooie geld waarbij Ootje Oxenaar een belangrijke rol in heeft gespeeld maakte een groot deel uit van mijn leven. Met name het briefje van vijf met Joost van den Vondel uit 1973 omdat ik die als kind het meest in m’n handen heb gehad. (Lees meer hierover in dit Artikel). Ik liep al jaren te roepen dat ik weer wilde gaan schilderen en telkens kwam het er niet van. Totdat ik moest denken aan dat briefje van vijf gulden dat ik als kind voor het raam overtrok met potlood. Ik had ineens een doel voor ogen en liet me inspireren door de gulden in al zijn verschijningen met het gevoel van het tijdsbeeld dat er bij hoort.  Het is dat goede gevoel van vroeger dat in me naar boven komt als ik die gulden gerelateerde werken zie, dat maakt wat bij me los. Als ik bijvoorbeeld een maand heb die financieel wat minder is, dan kijk ik naar dit schilderij en dan krijg ik de kracht en inspiratie om er tegenaan te gaan en er wat moois van te maken.”

ƒabian Schlosser